Roli i një asamblisti nuk përfundon vetëm me pjesëmarrjen dhe votimin në seancat e Kuvendit Komunal. Përfaqësimi merr kuptim atëherë kur shqetësimet e qytetarëve shndërrohen në kërkesa konkrete, kur problemet ngrihen në institucionet përgjegjëse dhe kur nga pushteti kërkohet transparencë, llogaridhënie dhe zgjidhje.
Një prej asamblistëve që ka ngritur një numër të konsiderueshëm çështjesh gjatë kësaj periudhe në Kuvendin Komunal të Fushë-Kosovës është Valon Murseli, asamblist i PDK-së. Vetëm gjatë shtatë seancave të Kuvendit, ai ka ngritur rreth 10 kërkesa dhe iniciativa konkrete në fusha të ndryshme që prekin drejtpërdrejt jetën e qytetarëve.
Angazhimi i tij ka përfshirë çështje që lidhen me shfrytëzimin e pronave publike në interes të qytetarëve, problemin e pastërtisë dhe mbeturinave, transparencën në menaxhimin e parasë publike, bursat për studentët, prokurimin publik, mbështetjen për bujqësinë dhe fermerët, si dhe problemet që lidhen me arsimin dhe kapacitetet e edukimit parashkollor.
Një nga çështjet që ka marrë vëmendje të veçantë është problemi i familjeve që, për shkak të kapaciteteve të pamjaftueshme në institucionet publike parashkollore, detyrohen t’i dërgojnë fëmijët në kopshte private dhe të përballojnë një barrë financiare për shërbimin privat.
Kjo çështje nuk ka mbetur vetëm në nivel të debatit në Kuvend. Pas ngritjes së saj nga asamblisti Valon Murseli, Grupi i Asamblistëve të PDK-së – Dega në Fushë-Kosovë – i është drejtuar zyrtarisht Kryetarit të Komunës dhe Drejtorisë së Arsimit me kërkesa konkrete për mbështetjen e familjeve.
Në kërkesën e paraqitur, duke u bazuar edhe në të dhënat e Regjistrimit të Popullsisë 2024, theksohet nevoja për rritjen e kapaciteteve të edukimit parashkollor në Komunën e Fushë-Kosovës. Sipas dokumentit, në komunë janë gjithsej 8,076 fëmijë të moshës 0–6 vjeç, një numër që tregon kërkesën e madhe për kapacitete më të mëdha në institucionet parashkollore.
Në të njëjtën kohë, shumë familje që nuk arrijnë t’i regjistrojnë fëmijët në kopshte publike detyrohen të drejtohen në institucione private, duke marrë përsipër shpenzime shtesë për buxhetin familjar.
Për këtë arsye, një nga kërkesat konkrete ka qenë ndarja e një mbështetjeje financiare prej 100 eurosh për çdo familje që ka më shumë se një fëmijë që vijon në kopshte private, me kritere të qarta, transparente dhe të barabarta për përfituesit.
Por kërkesa nuk është ndalur vetëm te mbështetja financiare.
Një tjetër propozim konkret ka qenë që Komuna të shqyrtojë mundësinë e marrjes me qira të objekteve private të përshtatshme dhe adaptimin e tyre në kopshte publike, veçanërisht në zonat e qytetit ku numri dhe përqendrimi i qytetarëve është më i madh.
Sipas kërkesës së paraqitur, kjo do të shërbente si një zgjidhje aktuale dhe e përkohshme deri në ndërtimin e kapaciteteve të reja publike. Një masë e tillë, sipas propozimit, duhet të realizohet duke respektuar standardet për edukimin, sigurinë e fëmijëve dhe procedurat ligjore në fuqi.
Po ashtu, është kërkuar që, duke pasur parasysh nevojën për një politikë më të qëndrueshme, Komuna të planifikojë nga viti 2028 një buxhet për mbështetje deri në 50 për qind të pagesës për çdo fëmijë që vijon në kopshte private.
Këto iniciativa janë të rëndësishme edhe për një arsye tjetër: ato e sqarojnë debatin lidhur me premtimet elektorale.
Në platformën e Institutit GAP, ndër premtimet e paraqitura për mandatin 2025–2029 gjenden zotime që lidhen me transportin për nxënësit nga fshatrat dhe periferitë, sigurimin e psikologëve në shkolla, funksionalizimin e kopshteve, mbështetjen e pagesave për fëmijët në kopshte private dhe sigurimin e qasjes për fëmijët me aftësi të kufizuara.
Megjithatë, nga premtimet e paraqitura nuk rezulton se është dhënë një premtim specifik për ndërtimin e çerdheve të reja.
Prandaj, iniciativa e ngritur së fundmi duhet parë në kontekstin e zgjidhjes së një problemi aktual. Propozimi nuk është paraqitur si përmbushje e një premtimi për ndërtimin e çerdheve, por si një kërkesë për masa konkrete në kushtet kur Komuna nuk ka kapacitete të mjaftueshme publike për të gjithë fëmijët.
Zgjidhjet e propozuara janë të qarta: mbështetje financiare për familjet që kanë më shumë se një fëmijë në kopshte private, planifikim i subvencionimit të pagesave për fëmijët dhe marrja me qira e objekteve të përshtatshme për t’i adaptuar përkohësisht në kopshte publike, deri në krijimin e kapaciteteve të reja.
Përveç çështjes së kopshteve, angazhimi i Murselit është shtrirë edhe në fusha të tjera me interes publik. Ai ka ngritur çështje që lidhen me transparencën në ndarjen e bursave për studentët, kriteret dhe procedurat e përfitimit, si dhe nevojën për më shumë llogaridhënie në proceset e prokurimit publik dhe menaxhimin e fondeve të qytetarëve.
Në sektorin e bujqësisë, janë ngritur kërkesa për rritjen e mbështetjes për fermerët dhe deri në trefishimin e buxhetit për bujqësi, me synimin që bujqësia dhe fermerët e Fushë-Kosovës të kenë një mbështetje më të madhe nga institucionet komunale.
Po ashtu, tema të tjera që janë ngritur lidhen me pastërtinë, mbeturinat, shfrytëzimin e pronave publike dhe çështje të tjera që prekin përditshmërinë e qytetarëve.
Ajo që e bën të rëndësishëm këtë angazhim është fakti se roli i opozitës nuk kufizohet vetëm në kritikë. Një asamblist, edhe pa pasur pushtet ekzekutiv, mund të identifikojë probleme, t’i ngrejë ato në Kuvend, të kërkojë përgjigje nga institucionet dhe të propozojë zgjidhje konkrete.
Rreth 10 iniciativa dhe kërkesa të ngritura gjatë vetëm shtatë seancave tregojnë se mandati i një asamblisti mund të shfrytëzohet për të sjellë në diskutim çështje që ndoshta përndryshe do të mbeteshin vetëm shqetësime të qytetarëve.
Shembulli i Valon Murselit përcjell pikërisht këtë mesazh: mandati i të zgjedhurit nuk është vetëm një ulëse dhe një votë në Kuvend. Është përgjegjësi për të ngritur zërin, për të kërkuar llogaridhënie, për të propozuar zgjidhje dhe për t’i kthyer shqetësimet e qytetarëve në tema institucionale.
Sepse, në fund, kjo është detyra e një përfaqësuesi të zgjedhur nga qytetarët – të jetë zëri i tyre aty ku merren vendimet.