Përpara fillimit të sezonit të ri të Premier League-s, mediat angleze rikujtuan historinë e pabesueshme të sulmuesit ndoshta më të keq në historinë e klasës elitare të futbollit anglez, senegalezit Ali Dia. Senegalezi, i cili festoi ditëlindjen e 61-të të enjten, shpiku mashtrimin futbollistik të shekullit.
Karriera e tij filloi në ligat e ulëta të Francës. Pas disa sezonesh, atij i lindi ideja të pretendonte të ishte i afërm i fituesit të “Topit të Artë”, George Weah . Pa internet, ishte pothuajse e pamundur të kontrolloheshin informacionet, kështu që mbërritën kontratat e para dhe në vitin 1995 ai ndryshoi deri në tre ekipe – nga finlandezja FinnPA u transferua në PK-35, pastaj në klubin gjerman Lubeck. Atë sezon ai bëri vetëm 10 paraqitje dhe shënoi një gol.
Ai shpejt ndryshoi strategji. Miku i tij telefonoi klubet e Premier League-s për t’u ofruar atyre shërbimet e kushëririt të tij “jashtëzakonisht të talentuar”, i cili mburrej me të kaluarën e tij me PSG-në dhe paraqitjet për ekipin kombëtar senegalez.
Trajneri i West Ham, Harry Redknapp, ndjeu një mashtrim, ndërsa trajneri i Southampton, Graeme Souness, kishte një ide tjetër, duke i ofruar atij një kontratë njëmujore. Përpara se të nënshkruante, trajneri donte ta provonte në një ndeshje miqësore, por ndeshja u ndërpre për shkak të shiut dhe kontrata u nënshkrua pa asnjë minutë prove.
“Ai luajti me George Weah te Paris Saint-Germaini dhe luajti në divizionin e dytë në Gjermani”, shpjegoi Souness.
Në stërvitje u bë menjëherë e qartë se diçka nuk shkonte, Dia nuk mund të përballonte shokët e ekipit. Ai kishte mangësi të dukshme teknike dhe mezi merrte pjesë në stërvitjet bazë me shokët e ekipit. Megjithatë, fati vazhdoi ta ndiqte.
Për shkak të dëmtimeve të shumta në skuadër, ai u përfshi në skuadrën për ndeshjen kundër Leeds Unitedit. Kur Matt Le Tissier u dëmtua në minutën e 32-të të ndeshjes , Dia pati shansin e tij. Performanca e tij u shënua nga gabime të shumta dhe lëvizje të ngathëta, dhe një Souness i zemëruar e nxori nga fusha në minutën e 85-të. Klubi ia ndërpreu kontratën të nesërmen.
Në total, “aventura” e tij në Premier League zgjati vetëm 53 minuta, por mjaftoi për ta bërë legjendë. Nga Southampton, ai u transferua te Gateshead i kategorisë së pestë, ku qëndroi për një sezon dhe i dha fund karrierës. Ai luajti për 12 klube, duke bërë gjithsej vetëm 30 paraqitje, por të mjaftueshme për ta bërë këtë lojtar amator të pavdekshëm.
“Më kanë portretizuar si mashtrues dhe lojtar i keq, por nuk jam asnjëri. Sigurisht që jam i zhgënjyer që nuk ia dola të kualifikohesha në Premier League, por besoj në aftësitë e mia dhe shqetësimi im i vetëm tani është Gateshead. Kontrata ime është vetëm deri në fund të sezonit”, tha ai për Gateshead Post.
Pasi u tërhoq nga futbolli, ai u diplomua në Shkollën e Biznesit të Newcastle në Universitetin Northumbria dhe më pas mori një diplomë master në administrim biznesi nga universiteti shtetëror i San Franciskos. Ai u transferua në Doha, ku thuhet se jeton edhe sot. Askush në botën e futbollit nuk ka dëgjuar për të që atëherë, por emri dhe mbiemri i tij mbeten në krye të listës së The Times të 50 futbollistëve më të këqij anglezë të të gjitha kohëve.